N.Y.Bayramov, N.A.Zeynalov, Z.Z.Qəhrəmanova
Klassifikasiyası
Histoloji cəhətinə görə |
Epitelial Adenomalar Adenokarsinomalar
Limfomalar Birincili limfoma (MALT limfoma, diffuz B-limfoma) İkincili limfoma
Mezenximal Leyomioma Qastriontestinal stromal törəmələr (QİST) Leyomiosarkoma |
Gedişinə görə |
Xoş xassəli – adenomatoz poliplər, lipoma və s. Bəd xassəli Adenokarsinoma (95%) Limfoma (3-5%) QİST (1-5%) Leyomiosarkoma Aralıq – neyroendokrin-omalar və s
|
MƏDƏ ADENOKARSİNOMASI
Tərifi
Mədənin epitelial xarakterli bəd xasssəli törəməsidir və mədənin ən çox rast gəlinən bəd xassəli şişidir.
Təsnifatı
Morfologiyasına görə |
|
Yerləşməsinə görə |
|
Histoloji tipinə görə |
|
Diferensasiya dərəcəsi |
G1-G4 |
Klinikasına görə |
|
Klinik (preop) mərhələsinə görə |
|
Cərrahi mərhələsinə görə |
|
Rastgəlmə tezliyi
Bəd xassəli xəstəliklər arasında ikinci yeri tutur. Son illər rastgəlmə tezliyi azalır ki, bu da qida rasionunun dəyişməsinə və H.pilory eradikasiyasına bağlı ola bilər. İkinci tendensiya distal mədə kanser tezliyinin azalması proksimal (kardia, ezofakokardial) kanser tezliyinin artmasıdır. Kişilərdə qadınlara nisbətən daha çox rast gəlinir - kişi-qadın nisbəti – 3/2
Səbəbləri və risk faktorları
Etiologiyası dəqiq bilinmir, lakin aşağıdakı risk amillərinin rolu var:
- Həyat şəraiti
- Qidalanma (qıcıqlandırıcı, nitratlı, hisə verilmiş, az bitkili)
- Toksinlər- aflatoksin, alkoqol, siqaret
- Radiasiya
- A, C vitamin azlığı
- Genetik
- I qrup
- Ailəvi anamnez
- Kişi cinsi
- Xəstəliklər (prekanseroz vəziyyətlər)
- pylori qastriti
- Rezeksiya olunmuş mədə
- Xronik atrofik qastrit
- Xronik hipertrofik qastrit
- Adenomatoz polip
Morfologiyası
Mədə xərçəngini formasına görə aşağıdakı 5 növə ayırmaq olar:
- Xoraşəkilli – divara invaziya etmiş törəmə mərkəzi nekrozlaşaraq xoraya çevrilir (25%)
- Polipşəkilli - törəmə mənfəzə polip şəkilində çıxır (25%)
- Səthi və ya erkən forma – törəmə mukoza və submukoza səviyyəsində olur, divar boyu yayılır (10% - 30%)
- Linitis plastika – törəmə divarın bütün qatlarını tutur və desmplastik fibrotik reaksiya ilə müşayət olunduğu üçün sərt qutuya bənzəyir (10%)
- İrəliləmiş karsinoma – törəmə həm mənfəzə, həm də divardan ətrafa doğru böyüyür, və ən çox rast gəlinən formadır (35%)
Yerləşməsinə görə 3 qrupda cəmləşdirmək olar:
- Antral və kiçik əyrilikdə – 40%
- Cisim və dibdə – 30%
- Kardiada – 25%
- Bütün mədəni tutan – 5%
Histoloji cəhətinə görə iki tipi ayrıd edilir:
- intestinal tip (30%) – selik ifraz edən hüceyrələrdən təşkil olunan karsinomalardır, yaşlılarda çox rast gəlinir, H.pilory infeksiyası ilə əlaqəlidir, qastrit-metaplaziya-displaziya morfogenezi xarakterikdir, proqnozu nisbətən yaxşıdır.
- diffuz tipli (70%) – xüsusi qişadan inkişaf edir, sürətli invaziyaya və metastazlara meyillidir, gənc xəstələrdə, qadınlarda çox rast gəlinir, daha çox proksimal hissədə yerləşir.
Differensiasiya dərəcəsinə görə 4 dərəcəsi ayırd edilir.
Patogenezi
Mədə xərçənginin patogenezi dəqiq bilinməsə də, onkogenlərin aktivləşməsi, anti-tumor genlərin (tumor supressor, bərpa və apoptoz genləri) və anti –tumornin imunitetin zəifləməsi önəmli mexanizm hesab edilir. Hesab edilir ki, karsinomanın inkişafı mərhələli xarakterli daşıyır, qastrit, metaplaziya, displaziya və karsinoma kimi proseslər baş verir. (Şəkil 1.)

Şəkil 1. Mədə xərçənginin patogenezi
Gedişi və ağırlaşmaları
Mədə xərçəngi proqressiv xəstəlik sayılır, mədə divarına, ətraf və uzaq orqanlara yayılır. Gedişində və proqnostikasında yayılma dərəcəsinə əsaslanan mərhələsi önəmli rol oynayır. Yayılma dərəcəsinə görə mərhələlərinin bir neçə təsnifatı var.
Klinik mərhələləndirmə əməliyyatönü müayinələrin nəticələrinə əsaslanılır:
- Erkən mərhələ - törəmə selikli qişa və selikaltı qişa səviyyəsində olur (limfa düyünlərində yayılıb-yayılmamasından asılı olmayaraq), mədə rezeksiyası yaxşı nəticələr verir (5 illik yaşama 90%)
- İrəliləmiş mərhələ - xərçəng divarın bütün qatlarına yayılır və ya ətraf orqanlara invaziya edir və ya metastazlar verir, yaşama müddəti ciddi azalır. İrəliləmiş mərhələni isə rezektabellik nöqteyindən iki klinik mərhələyə ayırmaq olar:
- irəliləmiş rezektabel (operabel)
- irəliləmiş qeyri-rezektabel (inoperabel) -10-15%

Şəkil 2. Mədə xərçənginin məhələləri
Cərrahi mərhələsində əməliyyatönü, əməliyyatdaxili və patohistoloji müayinələrin nəticələri nəzərə alınır, törəmənin yerli, limfatik və uzaq yayılmasına görə təsnif edilir. Bu məqsədlə ən çox tətbiq ediən TNM və Yapon klassifikasiyalarıdır.

Ağırlaşmaları
- Qanaxma
- Perforasiya
- Mədə obstruksiyası
- Tromboz (portal vena və s)
- Ümumi ağırlaşmalar
Klinikası
Mədə xərçəngi asimptomatik ola bilər, qeyri-spesifik əlamətlərlə biruzə verə bilər (arıqlama, zəiflik, yorğunluq, işthahasızlıq, anemiya və s), qarın və ya ağırlaşma əlamətləri ilə (ağrı, köp, melena, qanaxma) ortaya çıxa bilər. Ən çox rast gəlinən əlamətləri aşağıdakılardır:
- Arıqlama - 60%
- Ağrı – 50%
- Ürəkbulanma – 30%
- İştahsızlıq - 30%
- Köp- 20%
- Melena – 20%
- Zəiflik və digər
Diaqnostikası
Şübhə
Aşağıdakı əlamətlərdən hər hansı biri varsa, mədə xərçəngindən şübhələnmək lazımdır:
- arıqlama
- ağrı
- ürəkbulanma
- iştahsızlıqköp
- melena
- anemiya
- mədə rezeksiyası olanlar
- KT-də mədədə kütlə görünmə
- Endoskopiyada mədədə törəmə
Dəqiqləşdirmə
- Mədə xərçəngi endoskopiya və biopsiya ilə dəqiqləşdirilir.
- Diaqnostik əlamətləri:
- Erkən mərhələlərdə adətən asimptomatik, gecikmişmiş mərhələlərdə simptomatik (ağrı, arıqlama, dispepsiya, qanaxma və s.)
- Endoskopiyada törəmə
- Biopsiyada adenokarsinoma
- Mərhələnin təyini
Mərhələ 2 etapda təyin olunur – klinik (əməliyyatönü) və cərrahi (əməliyyatdan sonra).
Klinik (əməliyyatönü) mərhələ müalicə üsulunu seçmək üçün lazım gəlir və iki qrup göstəricilərə əsasən müəyyənləşdirilir: ümumi vəziyyət və yayılma dərəcəsi. Ümumi vəziyyəti qiymətləndirmək üçün sistemik müayinələrlə yaşa və yanaşı xəstəliklərə bağlı orqan disfunksiyaları axtarılır. Törəmənin yayılma dərəcəsini qiymətləndirmək üçün aşağıdakı görüntüləmə müayinələri edilir: - yerli yayılmanı təyin etmək üçün KT və endoskopik USM tətbiq edilir.
- uzaq yayılmaları təyin etmək üçün laparoskopiya, döş qəfəsi KT, PET-KT tövsiyə edilir.
Törəmənin yayılmasına və xəstənin ümumi vəziyyətinə əsaslanan və müalicə seçiminə yol göstərən klinik təsnifata görə mədə xərçəngin 3 mərhələsi ayrıd edilir:
- Erkən mərhələ- kçik və mukoza səviyyəsində olan törəmələr, cərrahi əməliyyat və ya lokal ablasiyalar tətbiq edilən və uzaq nəticələri çox yaxşı olan mərhələ.
- Rezektabel mərhələ (irəliləmiş yerli rezektabel, lokoregional rezekstabel) - lokal yayılmış, lakin radikal əməliyyat mümükün olan mərhələ (distal metastazlar və ətrafdakı böyük damarlara invaziya görünmür, xəstə operabeldir), göstərişə görə əməliyyatətrafı kimya-radioterapiya edilə bilir (trimodal terapiya)
- Qeyri-rezektabel mərhələ - radikal əməliyyat mümükün olmayan və ya əks göstəriş olan hallardır ki, bunlara aşağıdakılar aid edilir:
- böyük damarlara ivaziyalar olur (irəliləmiş yerli qeyri-rezektabel, lokoregional qeyri-rezektabel):
-
- o günəş kötüyünü, qaraciyər arteriyasını və ya yuxarı çöz arteriyasını tutan törəmə
o aortanı tutan törəmə
o portal venaya və aşağı boş venaya geniş invaziya
o Ümumi vəziyyəti qeyri-operabel olan xəstələr
o uzaq orqanlara çoxsaylı metastazlar (irəliləmiş metastatik):
o KT-də peritoneal karsinomatoz
o laparoposkopiyada peritoneal metastazlar və ya pozitiv sitologiya
o çoxsaylı qaraciyər metastazı
o çoxsaylı ağciyər və digər uzaq metastazlar
o qeyri-operabel xəstə
- o günəş kötüyünü, qaraciyər arteriyasını və ya yuxarı çöz arteriyasını tutan törəmə
Cərrahi mərhələ proqnzu təyin etmək və müalicə üsullarını müqayisə etmək üçün lazım gəlir. Müəyyənləşdirmək üçün əməliyyatönü və əməliyyatdan sonrakı patohistoloji müayinələrlə (kəsik xətti, invaziya dərəcəsi, limfa düyünlərinə yayılma) törəmənin yayılma dərəcəsi yoxlanılır. Bunlarla yanaşı şişin bioloji davranışını göstərən digər markerlər də istifadə edilə bilir (genetik, reseptorlar və s.).
Müalicəsi
Prinsipi
• Radikal rezeksiya və residivi azaltmaq üçün göstərişə görə kimyəvi-şüa müalicəsi əsas prinsipdir (trimodal müalicə).
• Mədə xərçəngində laparotomiya və ya laparoskopiya ön planda tutulur, çünki:
» peritoneal, yerli yayılmanı və rezektabelliyi dəqiqləşdirə bilir.
» radikal rezeksiya edilə bilər.
» palliativ əməliyyatlar edilə bilir.
Müalicə üsulları
• Radikal üsullar
» Endoskopik mukozal rezeksiya
» Cərrahi rezeksiya (açıq və laparoskopik) – distal mədə rezeksiyası və ya qastrektomiya, omentektomiya və limfatik diseksiya (D1 – D2)
• Köməkçi üsullar
» Kimyəvi müalicə
» Şüa müalicəsi
• Palliativ üsullar
» Yanyol anastomozlar
» Stent
Müalicə seçimi
- Müalicə seçimində xəstəliyin yayılma dərəcəsinə və xəstənin operabelliyinə əsaslanan klinik mərhələsi nəzərə alınır.
- Erkən mərhələdə (mukoza səviyyəsindəki törəmələr - Tins, T1a) radikal müdaxilələr həyata keçirilir - endosokpik mukozal rezeksiya (EMR) və ya cərrahi rezeksiya. EMR ölçüsü 2 sm-dən kiçik törəmlərda göstəriş sayılır. Bu mərhələdə göstərişə görə postoperativ kimya-radioterapiya edilir (pozitiv kənar, düyünə yayılma varsa). Radikal cərrahi əməliyyatda aşağıdakı strukturlar en-blok şəkildə, törəməni zədəlmədən çıxarılır:
- mədə rezeksiyası (törəmədən ən azı 6 sm aralı) və ya total qastrektomiya
- böyük piylik
- I səviyyə limfa düyünləri – periqastrik limfa düyünləri (D1 limfadisseksiya – 1,2,3,4,5,6 məhəllə düyünləri)
- II səviyyə limfa düyünləri – sol mədə, günəş kötüyü, qaraciyər və dalaq arteriyaları ətrafındakı düyünlər (D2 limfadisseksiya – 7,8,9,11,12 məhəllədəki düyünlər)
- bursektomiyaya ehtiyac yoxdur.
- Rezektabel mərhələdə (irəliləmiş yerli rezektabel törəmə və operabel xəstə) radikal əməliyyat edilir və residivləri azaltmaq üçün əməliyyatdan əvvəl və ya sonra kimyaradioterapiya əlavə edilir (trimodal terapiya).
- Qeyri – rezektabel mərhələdə (yerli qeyri-rezektabel və ya metastatik və ya qeyri-operabel) palliativ əməliyyatlar və ya kimyaradioterapiya edilir, şiş rezektabel vəziyyətə gələrsə operabel xəstələrdə rezeksiya edilə bilər. Ümumi vəziyyəti qeyri-operabel olan xəstələrdə palliativ müalicələr həyata keçirilir.
Proqnozu
• Ümumilikdə 5 illik yaşam 12% təşkil edir.
• Mərhələ proqnozu müəyyən edən önəmli göstəricidir:
• Erkən mərhələdə radikal rezeksiyalardan sonra yaxşı nəticə əldə edilir (5 illik yaşam 90%).
• Beş illik yaşam II mərhələdə 30%, III mərhələdə 10%, IV mərhələdə 0% təşkil edir.
MƏDƏ LİMFOMASI
Tərifi
Mədənin limfatik toxumasından inkişaf edən (birincili) və ya metastatik xarakterli limfoproliferativ xəstəlikdir. Əksər hallarda proqressif böyüməyə və yayılmağa meyillidir, ağırlaşmalar törədə bilirlər.
Təsnifatı
|
Yerinə və histologiyasına görə |
|
Rastgəlmə tezliyi
Mədənin adenokarsinomalardan sonra ən çox rast gəlinən 2-ci bəd xassəli törəməsidir (2-5%). Gastrointestinal sistem ekstranodal limfomaların ən çox rast gəlinən yeridir. Birincili mədə-bağırsaq limfomaları ən çox mədədə (70%) və nazik bağırsaqda (25-30%), sonra isə yoğun bağırsaqda və qida borusunda yerləşir.
Etiologiyası və risk faktorları
Birinicili mədə limfomalarının əksəriyyəti (98%) B-hüceyrəli olur (MALT və diffuz böyük B-hüceyrəli). MALT-limfomalarda H.pylori infeksiyası əsas etioloji faktor hesab edilir. Autoimmun xəstəliklər, EBV və herpesviruslar, enteropatiyalar risk faktorlarıdır.
Klinikası
Adenokarsinomlara bənzəyir: epiqastral ağrı, arıqlama, iştahsızlıq, ürəkbulanma, qusma, gizli qanaxmalar. Xəstələrin yarısında epiqastrik kütlə palpasiya olunur, təxminən 30%-ində sümük iliyində yayılma tapılır.
Diaqnostikası
Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə dəqiqləşdirilir. İkincili limfomalardan fərqləndirmək üçün immunositokimya, qanın müayinəsi, sümük iliyi biopsiyası aparılır. Mərhələsinin təyini üçün döş/qarın/çanaq KT, sümük iliyi biopsiyası (30% hallarda cəlb olunur) və böyümüş limfa düyünlərinin biopsiyası aparılır.
Müalicəsi
Müalicə seçimində dərəcəsi, konservativ müalicəyə cavabı və histoloji növü nəzərə alınır:
- Aşağı dərəcəli birincili qastrik limfomlarda ilk növbədə anti – helikobakter müalicəsi verilir və 70-100% remissiya əldə edilir. Helikobakter eradikasion müalicəsinə cavab verməyən hallarda kimyaradioterapiya edilir.
- Yüksək dərəcəli limfomalarda kimya-radioterapiya edilir.
- Cərrahi əməliyyat xüsusi göstərişə görə edilir:
- kimyaradioterapiyaya cavab verməyən törəmələr
- ağırlaşmalar (qanama, keçməzlik, perforasiya və s)
MƏDƏNİN POLİPLƏRİ
Tərifi və rastgəlmə tezlyi
Mədə divarından mənfəzinə doğru böyüyən neoplastik və qeyri-neoplastik xarakterli törəmələrdir. Əhali arasında 2-6% hallarda rast gəlinir.
Klassifikasiyası (histoloji tipinə görə)
- Hiperplastik – hiper-regenerativ poliplərdir, poliplərin 75%-ni təşkil edir, iltihab fonunda çox rast gəlinir, bədxassəliyə keçmə ehtimalı minimaldır.
- Adenomatoz – neoplastik xarakterdədir, ikinci ən çox rast gəlinən poliplərdir, bədxassəliyə keçmə ehtimalı var və ölçüsü böyüdükcə bu ehtimal artır (2 sm-dən böyük poliplərdə 25-30%)
- Qlandulyar fundal poliplər – hipertrofikdir, fundusda yerləşir, HKB müalicəsinə bağlı meydana gələ bilir, bədxassəliyə keçmə ehtimalı yoxdur
- Hamartomatoz poliplər – hamartomalardır, bədxassəliyə keçmə ehtimalı yoxdur.
- Digər poliplər və ya polipəbənzər törəmələr - qastrointestinal stromal törəmələr, lipoma, karsinoid və s)
Kliniksası
Əksəriyyəti asimptomatik olur və endoskopiyada tapılır. Qanaxma, qastrit və xora əlamətləri ola bilər
Diaqnostikası
Endoskopiya və biopsiya diaqnostikada əsas müayinələrdir. Endoskopik USM polipin ölçüsünü, divarda yerləşməsini və polipəbənzər törəmələri müəyyənləşdirmək üçün istifadə edilə bilər.
Müalicəsi
Endoskopik polipektomiya və patohistoloji müayinə ilk seçimdir. Cərrahi müalicə çoxlu və ya böyük poliplərdə aparıla bilər: kənari rezeksiyalar, mədə rezeksiyaları.
MENETERİER XƏSTƏLİYİ
Tərifi
Hipertrofik qastritin formalarından biri olub, mədə büküşlərinin hipertrofiyası, aşırı mədə sekresiyası və protein itkisi ilə xarakterizə olunur.
Etiologiyası
Etiologiyası məlum deyil, H.pylory infeksiyasının rolu ehtimal edilir.
Gedişi
Uşaqlarda öz-üzünə düzələ bilir. Böyüklərdə - protein itkisi, hipoproteinemiya, anemiya və maliqnizasiya riski var.
Klinikası
Anemiya, hipoproteinemiya, arıqlama, ödemlər, ağrı əlamətləri ola bilər.
Diaqnostikası
Hipoproteinemiya və anemiyası olan xəstədə endoskopiyada hipertrofik büküşlər görünür, biopsiyada mukozal hiperplaziya və sistik transformasiyalar tapılır. Bəzən kanserdən differensiasiya etmək çətin olur.
Müalicəsi
Konservativ müalicə ilk seçimdir – antisekretor və anti – H.pylori müalicələri. Cərrahi müalicə göstərişə görə aparılır: refrakter hipoproteinemiya, anemiya və xərçəngdən differensiasiya çətinliyi.
QASTROİNTESTİNAL STROMAL TUMORLAR (QİST)
Tərifi
Mədə-bağırsaq sisteminin subepitelial toxumasından, yəni mezenximasından (stromasından) inkişaf edən törəmələr 2 qrupa ayrılır:
- çox rast gələn qastrointestinal stromal törəmələr (QİST) – kiçik ölçülərdə xoşxassəli, böyük ölçülərdə isə bədxassəli gediş göstəririlər.
- az rast gələn digər törəmələr (leyomioma, leyomiosarkoma, lipoma, liposarkoma, şvannoma, desmoid törəmələr və b.).
Rastgəlməsi
QİST-lər mədənin az rast gəlinən bədxassəli törəmələridir (3%). Mədə-bağırsaq traktının hər yerində QİST rast gəlir. Lakin mədədə (40-60%), acı və qalça bağırsaqlarda (25-30%) daha çox müəyyən olunur. 12bb (5%), yoğun bağırsaq (5-15%) və qida borusunda (1%) az rast gəlir. Hətta ekstraintestinal orqanlarda da (böyük piylik, çöz, retroperitoneal üzvlər və b.) bu törəmələr aşkar edilir.
Etio-patogenezi
QİST-in mənşəyi ilə əlaqədar 2 ehtimal mövcuddur:
- QİST mədə-bağırsaq sisteminin avtonom peristaltikasını tənzimləyən əzələ-sinir xüsusiyyətli peysmeker hüceyrələrdən (interstisial Cajal hüceyrələri, mioneyronal hüceyrələr) inkişaf edir;
- Bağırsaq divarında CD34-pozitiv kök hüceyrələrin çoxalması və onların peysmeker hüceyrə fenotipinə differensiasiyası nəticəsində QİST inkişaf edir.
QİST hüceyrələrini digər stromal törəmələrdən fərqləndirən xarakterik cəhət onların CD117 antigenini eksperssiya etməsidir. CD117 antigeni C-KİT proto-onkogenin məhsulu olan tirozin kinaza reseptorunun tərkib hissəsdir. Tirozin kinaza reseptoru şişin böyüməsində və angiogenezdə mühüm rol oynayan reseptordur (QİST-lər damarla zəngin törəmələrdir). C-KİT geninin mutasiyası tirozin kinaza reseptorlarının çoxalmasına və karsinogenezə səbəb olur.
Gedişi və klinikası
Bütün QİST-lərin maliqnizasiya potensialı var. Kiçik ölçülərdə (2 sm-dən kiçik) xoşxassəli, böyük ölçülərə çatdıqda isə bədxassəli gediş (invaziya, metastaz, residiv) göstərirlər, ona görə də aralıq xassəli şişlər kimi qəbul edilirlər.
QİST ekstralüminal böyüməyə meyilli olduqları üçün erkən dövrlərdə adətən asimptomatik gedişli olur və təsadüfi müayinələrdə aşkar edilirlər. Törəmə böyük ölçülərə çatdıqda qarında kütlə (40%), nekrozlaşdıqda isə peritondaxili və ya intestinal qanaxmalar (40%) və ağrılar (20%) baş verir. Bu törəmələr üçün obstruksiya xarakterik deyil (şiş ektralüminal inkişaf edir və yumşaqdır).
Diaqnostikası
Mədə QİST-lərinin diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur. Adi histoloji müayinədə QİST leyomioma ilə eyni görünür. QİST-in diaqnozu toxuma biopsiyasının immunohistokimyəvi müayinəsi, CD117 antigeninin təyini və ya C-KİT mutasiyasının genetik təyini ilə dəqiqləşdirilir.
Törəmənin ölçüsü və mərhələni təyin etmək üçün KT və endoskopik USM tətbiq edilir.
Müalicəsi
QİST-lər bədxassəli potensialı olduğu üçün mütləq çıxarılmalıdır.
Yerli rezektabel QİST-də radikal rezeksiya və imitinib müalicəsi tövsiyə olunur (3 ilə qədər). Limfodisseksiyaya zərurət yoxdur, çünki QİST limfatik yox, hematogen yayılmaya meyillidirlər.
Yerli yayılmış və metastaz vermiş QİST-də əvvəl imitinib müalicəsi təyin edilir. Törəmələr kiçilərsə, cərrahi əməliyyat (radikal və ya sitoreduktiv əməliyyatlar) olunur. Proqressivləşmə davam edən xəstələrdə isə cərrahi əməliyyat məsləhət deyil. İmitinibə müsbət cavab verməyən hallarda sunitinib müalicəsi təyin edilə bilər.
KARSİNOİD TÖRƏMƏLƏR
Tərifi
Enteroxromafin hüceyrələrdən inkişaf edən törəmələrdir, adətən böyüyürlər, ağırlaşma və karsinoid sindrom törədə bilirlər. Az rast gəlinən mədə törəmələrdir (1%-dən az). Birincili olaraq APUD hüceyrələrinin neoplaziyası və ya ikincili olaraq pernisioz anemiya və yavə atrofik qastrit nəticəsində G hüceyrələrin hipertrofiyası ilə əlaqədar əmələ gələ bilər. Adətən kiçik və çoxsaylı olurlar, bəzən böyük ölçülərə çata bilərlər.
Diaqnostikası
Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur.
Müalicəsi
Böyük törəmələrdə (2 sm-dən böyük) rezeksiya lazımdır. Çoxsaylı kiçik törəmələrdə törəmələrlə birlikdə rezeksiya və ya törəməsiz antrumektomiya (qastrin ifrazını azaltmaq üçün) tətbiq edilə bilər.
Özət
Mədə adenokarsinoması epitelial xarakterli bədxassəli törəmələr və mədənin ən çox rast gələn bədxassəli şişidir. Etiologiyası dəqiq bilinmir, lakin qidalanma tərzi, radiasiya, A və C vitamin azlığı, genetik amillər, kişi cinsi və bəzi xərçəngönü xəstəliklər (H.pylori qastriti, mədə rezeksiyası, adenomatoz polip) risk təşkil edir. Erkən mərhələdə törəmə selikli qişa səviyyəsində olur və adətən əlamətlər törətmir, təsadüfi və ya profilaktik müayinələrdə tapılır. Xəstəlik irəlilədikcə mədə divarının dərin qatlarına, ətraf və uzaq orqanlara, limfa düyünlərinə yayılır və əlamətlər ortaya çıxır. Arıqlama, ağrı, qanaxma, anemiya, iştahsızlıq çox rast gəlinən əlamətləridir. Diaqnozunu dəqiqləşdirmək üçün endoskopiya və biopsiya edilir, mədədə sərt, xoralaşmış, qanaxmaya meyilli törəmə və biopsiyada adenokarsinoma hüceyrələrinin tapılması xarakterikdir. Mərhələni təyin etmək üçün KT, EUS, laparoskopiya və PET-KT edilir. Rezektabel mərhələdə (erkən və irəliləmiş rezekstabel) radikal əməliyyat edilir (total və ya subtotal qastrektomiya və limfadiseksiya), əməliyyatətrafı dövrdə kimya-radioterapiya əlavə edilir (trimodal terapiya). İrəliləmiş qeyri – rezektabel hallarda isə palliativ əməliyyatlar və ya kimyaradioterapiya tətbiq edilir.
Mədə limfoması limfatik toxumadan inkişaf edən (MALT və diffuz B hüceyrəli) və ya metastatik xarakterli limfoproliferativ xəstəlikdir, adenokarsinomalardan sonra ən çox rast gələn 2-ci bədxassəli törəmədir. MALT-limfomalarda H.pylori infeksiyası mühüm rol oynayır. Liunikası adenokarsinomalara bənzəyir. Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur, İkincili limfomalardan fərqləndirmək üçün immunositokimya, qanın müayinəsi, sümük iliyi biopsiyası aparılır. Müalicəsi əsasən konservativdir (anti-heloikobakter, kimya-radioterapiya), cərrahi müalicə göstərişə görə aparılır.
Qastrointestinal stromal törəmələr (QİST) subepitelial toxumadan inkişaf edən törəmələr arasında ən çox rast gəlinənidir (stromadan inkişaf edən digər törəmələrə leyomioma, leyomiosarkoma, lipoma, liposarkoma, şvannoma, desmoid törəmələr və b. aid edilir). QİST-lər kiçik ölçülərdə xoşxassəli, böyük ölçülərdə isə bədxassəli gediş göstərirlər. Əksər hallarda asimptomatik olurlar. Diaqnostikası üçün endoskopiya və biopsiya lazm gəlir, immunohistokimyəvi müayinədə CD117 antigeninə və ya genetik müayinə ilə C-KİT mutasiyasına görə diaqnzou dəqiqləşdirilir. Müalicəsi üçün radikal çıxarma və kimyaterapiya tətbiq edilir.
Meneterier xəstəliyi hipertrofik qastritin formalarından biri olub, mədə büküşlərinin hipertrofiyası, həddən çox mədə sekresiyası və protein itkisi anemiya ilə xarakterizə olunur, anemiya çox rastlanır. Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur. Müalicəsində antisekretor və anti-helikobakter terapiya ilk seçimdir, cərrahi müdaxilə göstərişə görə aparılır.
Karsinoid törəmələr enteroxromaffin hüceyrələrdən inkişaf edən törəmələrdir, adətən böyüyürlər, ağırlaşma və karsinoid sindrom törədə bilirlər. Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur. Əsas müalicəsi radikal çıxarmadır.
Poliplər mədə divarından mənfəzinə doğru böyüyən neoplastik və qeyri – neoplastik xarakterli törəmələrdir. Neoplastik törəmələrin bəd xassəliyə keçmə ehtimalı var. Diaqnozu endoskopiya və biopsiya ilə qoyulur. Standart müalicəsi endoskopik polipektomiyadır.
Mədə törəmələri üzrə suallar
N.Y.Bayramov, A.K.Səfiyeva, F.Əhmədov
Mədə kanseri
|
Suallar |
Cavablar |
|
Rastgəlmə tezliyi? |
Bədxassəli xəstəliklər arasında ikinci yeri tutur. |
|
Risk faktorlar hansılardır? |
|
|
Adətən hansı yaşlarda aşkarlanır? |
60 yaşdan yuxarı |
|
Rastgəlmə tezliyində kişilərin qadınlara nisbəti |
3:2 |
|
Hansı qan qrupu mədə kanseri ilə əlaqəlidir? |
A qan qrupu |
|
Şikayətləri hansıdır? |
Erkən mərhələdə asimptomatik Epiqastrik diskomfort Anoreksiya Arıqlama Qusma Melena, ürəkbulanma |
|
Ən çox rastlanan şikayət hansıdır? |
Arıqlama |
|
Hansı obyektiv əlamətləri var? |
Anemiya, melena, epiqastrik kütlə, hepatomeqaliya, qanlı qusma, Virxov düyünləri, böyümüş yumurtalıqlar, aksilyar adenopatiya |
|
Virxov düyünü nədir? |
Sol supraklavikular fossada düyünlər, mədə kanserinin metastazı |
|
Krukenberg tumoru nədir? |
Mədə kanserinin yumurtalığa metastazı |
|
Laborator əlaməti hansıdır? |
30% hallarda CEA və ya CA-72-4 qalxır |
|
Diaqnozu necə dəqiqləşdirilir? |
Qastroskopiya və biopsiya ilə |
|
Mərhələni təyin etmək üçün hansı müayinələr aparılır? |
Endo-USM Qarın və döş qəfəsi KT PET (göstərişə görə) |
|
Histologiyası nədir? |
Adenokarsinoma |
|
Hansı iki histoloji növü var? |
|
|
Hansı makroskopik formaları var? |
|
|
Mədə kanseri daha çox hansı əyrilikdə olur, böyük yoxsa kiçik əyrilikdə? |
Kiçik əyrilikdə |
|
Hansı morfoloji növə “ dəri qutu forması ” deyilir? |
Linitis plastika-mədənin bütün qatlarının prosesə cəlb olunması və divarlarının tamamən qalınlaşması və sərtləşməsidir. |
|
Radikal müalicəsi hansıdır? |
Cərrahi rezeksiya və limfatik diseksiya |
|
Törəmə antrumda yerləşərsə hansı əməliyyat edilir? |
Distal subtotal rezeksiya |
|
Törəmə ortada yerləşərsə hansı əməliyyat edilir? |
Total qastrektomiya |
|
Törəmə proksimal hissədə yerləşərsə hansı əməliyyat edilir? |
Total qastrektomiya |
|
Splenektomiya nə zaman aparılmalıdır? |
Şiş dalağa, dalaq qapısına və qapı limfa düyünlərinə invaziya edirsə |
|
Təxminən xəstələrin neçə faizində inoperabel vəziyyət olur? |
Təxminən 10-15% |
|
Postoperativ kimyaterapiyanın rolu nə qədərdir? |
Əhəmiyyəti tam aydın deyil |
|
Mədə xərçəngində 5 illik yaşam nə qədərdir? |
Ümumilikdə 5 illik yaşam 12% təşkil edir. Mərhələ proqnozu müəyyən edən önəmli göstəricidir |
Mədə limfoması
|
Suallar |
Cavablar |
|
Mədə limfoması nədir? |
Mədənin limfatik toxumasından inkişaf edən (birincili) və ya metastatik xarakterli limfoproliferativ xəstəlikdir |
|
Rastəlmə tezliyi nə qədərdir? |
Mədənin adenokarsinomalardan sonra ən çox rast gəlinən 2-ci bəd xassəli törəməsidir (2-5%) |
|
Hansı klinik formaları var? |
Birincili limfoma İkincili limfoma |
|
Səbəbi və ya risk faktorları nələrdir? |
H.pylori infeksiyası əsas etioloji faktor Autoimmun xəstəliklər, EBV və herpesviruslar, enteropatiyalar risk faktorları |
|
Gediş xüsusiyyəti necədir? |
Proqressif böyüməyə və yayılmağa meyillidir, ağırlaşmalar törədə bilirlər |
|
Klinik əlamətləri hansılardır? |
Epiqastral ağrı, arıqlama, iştahsızlıq, ürəkbulanma, qusma, gizli qanaxmalar |
|
Hansı xəstələrdə şübhələnmək lazımdır? |
Mədədə diffuz divar qalınlaşması olanlarda |
|
Dəqiqləşdimək üçün hansı müayinələr lazımdır? |
Endoskopiya və biopsiya |
|
Müalicə üsulları hansılardır? |
konservativ müalicə kimyaradioterapiya cərrahi əməliyyat |
|
Əməliyyata göstərişlər nələrdir? |
kimyaradiioterapiyaya cavab verməyən törəmələr ağırlaşmalar (qanama, keçməzlik, perforasiya və s) |
Mədənin polipləri
|
Suallar |
Cavablar |
|
Mədənin polipləri nədir? |
Mədə divarından mənfəzinə doğru böyüyən neoplastik və qeyri-neoplastik xarakterli törəmələrdir. |
|
Rastəlmə tezliyi nə qədərdir? |
Əhali arasında 2-6% hallarda |
|
Hansı klinik formaları var? |
Hiperplastik Adenomatoz Qlandulyar fundal poliplər Hamartomatoz poliplər |
|
Ağırlaşmaları nələrdir? |
Qanaxma, bəd xassəliyə keçmə |
|
Klinik əlamətləri hansılardır? |
Əksəriyyəti asimptomatik olur Qanaxma, qastrit və xora əlamətləri ola bilər |
|
Dəqiqləşdimək üçün hansı müayinələr lazımdır? |
Endoskopiya və biopsiya |
Meneterier xəstəliyi
|
Suallar |
Cavablar |
|
Meneterier xəstəliyi nədir? |
Hipertrofik qastritin formalarından biridir |
|
Səbəbi və ya risk faktorları nələrdir? |
Etiologiyası məlum deyil, H.pylory infeksiyasının rolu ehtimal edilir |
|
Ağırlaşmaları nələrdir? |
Qanaxma |
|
Klinik əlamətləri hansılardır? |
Anemiya, hipoproteinemiya, arıqlama, ödemlər, ağrı əlamətləri |
|
Dəqiqləşdimək üçün hansı müayinələr lazımdır? |
Endoskopiya və biospiya |
|
Diaqnostik kriteriyalarını sadala? |
Endoskopiyada hipertrofik büküşlər görünür, biopsiyada mukozal hiperplaziya və sistik transformasiyalar tapılır |
|
Müalicə üsulları hansılardır? |
Konservativ Cərrahi müalicə |